Connect with us

Дотоод мэдээ

Юу ч ойлгоогүй хүү “Өвөө та юугаа нуучихваа” хэмээн асуув

Published

on

Зохиолч, сэтгvvлч Х.Болор-Эрдэнийн “Би Бид Хоёр” нэртэй сэтгэлгээний єгvvллэгийн шинэхэн ном уншигчдын гарт хvрээд удаагvй байна. Уран зохиолыг шимтэн уншигч та бvхэнд зориулан энэ дугаарт “Нvгэл” нэртэй єгvvллэгийг нь хvргэе.

Хаа газрын хотуудын дээгvvр харанхуйлж байдаг саарал тэнгэр євгєн хvv, хоёрын хийх гэж байгаа зvйлийг огт мэдээгvй царайлан уйтгартайгаар эвшээх мэт хаа нэгхэн шороо цацлан шуурна. Овооны дэргэд аахилсаар хvрч очсон євгєн гараасаа хєтєлсєн ач хvv рvvгээ анхааралтай харснаа,

-За, хvv минь. Наадхаа аваад ир гээд vрчийж алагласан махир хуруунуудаа сарвайв. Зургаа, долоо орчим насны жаалхvv ч євєєгийнхєє анхааралтай харцнаас дальдирах мэт тонгосхийснээ гартаа барьж яваа ногоон ууттай зvйлийг євєєгийнхєє гарт атгууллаа. Євгєн юу юугvй нємрєн авах гэж байгаа бvvдгэр саарал тэнгэр лvv нэгэнтээ єлийн харснаа овооны дэргэд бохирон суугаад ууттайг дэргэдээ тавиад хvрэн хилэн дээлийнхээ энгэрийг уудлан хуучны шар торгоны єєдсєнд ороосон хатуу биетийг гарган ирээд євєр дээрээ аажуухан дэлгэлээ.

Хvv ч тэндээс нь юу гарч ирэхийг сонирхох мэт нvд салгахгvй ширтэнэ. Євгєн нугалаасаараа сэмрэн нимгэрсэн шар даавууг аажимхан задлахдаа ийш тийш сэртэлзэн харах бєгєєд овооны чулуунууд руу тvгших мэт хялам хяламхийх аж. Тэгсээр шар боодлын эвхээсvvд дуусахад дотроос нь утаа тортогт халтартан харласан хуучны мєнгєн цєгц, хиртэй гараар ороосон зулын гол, хадаг самбай гарч ирэв.

Тэгтлээ нандигнан хадгалсан юм нь иймэрхvv сонирхол татахааргvй эд байсанд урам нь хугарсан бололтой жаалхvvгийн анхаарал сарниж, овоон дээр шидэлсэн элдвийн шил, зоос, яс, vсийг сониучирхан харж эхлэв. Тєдєлгvй жаалхvv бага гэрийн чинээ тэр овоог тойрон алхлав.

Євгєн зулыг цєгцєндєє хийн тогтоогоод бяцхан хvрэн шилтэй тос гарган дээр нь зєєлхєн гоожуулснаа овооны энгэрт тавьсан хавтгай чулуун дээр тогтоогоод дэргэдээ тавьсан ногоон уутны амыг боосон хvрэн шидмэсийг задлаад овооны зvг мєнєєх л сандруу тэвдvv, болгоомжилсон харцаараа нэгжин харна. Тийнхvv тогтворгvйгээр гvйлгэнэж байсан нvд нь том хvрэн чулууны доороос цухуйх сvvжний хувхай ясан дээр огцом тогтчихов.

Хийж байснаа ч мартсан мэт тэр дороо хєшсєн євгєнийг харсан хvн саад дайруулчихав уу гэмээр санагдана. Євгєн тийнхvv огт хєдєлгєєнгvй дороо зогтусан сууснаа гэнэт жаалхvvг санаж,

-Алив, миний хvv. Чи наашаа ирээдэх дээ гэж сандрангуй дуудлаа. Газарт унасан чулууг тvvн хормой дээрээ овоолон гvйж явсан хvv нь тэр дороо цуглуулсан чулуунуудыг газарт сархийтэл асгаснаа євєєгийнхєє дэргэд гvйн очив. Євєє нь хvvд сєгдєн суухыг зааварлаад чичирхийлсэн гараар шvдэнз зуран зулын голыг асааснаа янхигар том мєрєєрєє салхийг нь нємєрлєн хормойгоо дэвсэн суулаа. Тэгснээ,

-Тэр ирчихэж. Ирээд явсан байна шvv дээ, хєєрхий минь гэж. Хэлсэндээ хvрч шvv хэмээн амандаа бувтнангаа хvvгийн толгойг илэн зулай дээр нь vнссэнээ єнєєх шар даавуугаараа сvvжний ясыг ороогоод дэргэдээ тавьсан ногоон уутны онгорхой ам руу хийж орхив. Хvv юу болоод байгааг ойлгоогvй ч євєє нь тун чухал юм хийгээд байна гэдгийг анзаарсан мэт чадах л хэрээрээ сэтгэл гарган томоотой сууна. Євгєн амандаа маань мэгзэм унших мэт бувтнан байснаа овооны энгэрийн хэдэн бараан чулууг холдуулан онгичсоноо оронд нь ногоон ууттай юмаа хийгээд буцаан чулуугаар таглачихав.

Тэгснээ хvvг тэрхvv овоонд есєнтєє мєргvvлээд, тонголзох бvрт нь маань уншин, ямар нэгэн элс шороо мэт нунтаг зvйлийг тэр зvг цацна. Салхи тvгшvvртэйгээр хvvг хvvг хийн овооны дээр намирах хадаг яндарыг хийсгэх нь хvvд зэвvvн санагдах боловч vvнийгээ євєєдєє мэдэгдvvлэхгvй юмсан гэхдээ заасныг нь ёсчлон биелvvлж, байн байн тонголзон овооны хvйтэн чулуунд духаа наан мєргєнє.

Жаалхvvд энэ овооны энгэрт хvйтэн салхи, зэвvvн саарал тэнгэртэй хамт vvрд vлдчих юм шиг хачин совин татахад,

-Євєє, одоо явъя л даа гэж уйлагнах шахам хэлчихэв. Євгєн амаа хагас ангайн зогтуссанаа хvvгийн айсан нvд рvv хараад ухасхийн босож хормойгоо гєвснєє хvvгийн гараас шvvрэх шахам хєтлєєд эргэж ч харалгvй салхи уруудан явлаа. Тэднийг зуугаад метр хэртэй холдох vед овооны энгэрт нуусан ногоон ууттай юмны ам тайлагдаж, хахаж цацах мэт дээр нь дарсан том хар чулуудыг агаарт цацаж орхив.

Энэ мєчид жаалхvv эргэн харлаа. Хаанаас ч юм гараад ирчихсэн хар шувууд овооны энгэрт цуглаад ямар нэгэн зvйлийг булаалдах мэт тасар татан шаагилдаж, далавчаараа нvдэлдэхийг хvv харж амжив. Харин євєє нь “Эргэж битгий хараарай” гэж амандаа vглэсээр чанх урагшаа ширтэн тэр газраас аль болохоор хурдан холдохыг яарна. Хvv,

-Євєє, та тэнд юугаа нуучихав аа гэж асуухад євгєн тэнгэрийн хаяа ширтэн алхалж явахдаа,
-Євєє нь vv? Євєє нь тэнд нvгэлээ нуусан юм аа гэж хэлээд цээжин дотроосоо хvнд чулуу аваад хаячих шиг сэтгэл тэнэгэр санаа алдав. Тэр мєчид овооны зvг эргэн харсан жаалхvvгийн чихэнд ємнє нь хэзээ ч сонсож байгаагvй аймшигтай хараал цvхэлийн vгс цуурай татуулан хоногшиж байлаа.

Хvv хожим євєєгийнхєє насан дээр бас нэгэн ууттай юм барьсаар энэ овоон дээр эргэн ирэх болно.

Эх сурвалж: Х.Болор-Эрдэнэ, “Би бид хоёр” ном

Click to comment

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Дотоод мэдээ

Манай улс Орос, Солонгосоос зайрмаг авахдаа хэдэн төгрөг зарцуулж байна гээч?

Published

on

By

Манай улс жилдээ 100-150 сая ширхэг зайрмаг үйлдвэрлэж хэрэглэдэг ч 15-20 тэрбум төгрөгийг импортоор зайрмаг худалдан авахад зарцуулдаг байна.

2020 онд гэхэд үйлдвэрийн аргаар 173.1 сая литр сүү, сүүн бүтээгдэхүүн боловсруулсан бөгөөд сүүлийн 10 жилийн хугаанд зайрмагны чиглэлийн үйлдвэрлэл 7 дахин нэмэгджээ. Жилд 100-150 сая ширхэг зайрмаг Монголдоо үйлдвэрлэдэг гэсэн мэдээлэл байдаг аж. Нэг хүн жилдээ 30 Монгол зайрмаг ноогддог гэсэн тоон мэдээлэл байна.

Гэхдээ Монголчууд ихэвчлэн Орос буюу импортын зайрмаг авдаг гэдгийг худалдагчид хэлжээ. Худалдагч: “Орос зайрмаг үнэтэйн хувьд үнэтэй. Амт нь гоё байдаг болохоор тэр юм байгаа биз” гэсэн юм. Манай улс 2021 оны 5 сарын байдлаар 3,6 сая ам.долларын үнэлгээ бүхий буюу 1314 тонн зайрмаг импортоор авчихсан байгаа юм. Манай улс Орос болон Өмнөд Солонгос улсаас импортын зайрмаг авдаг.

Жилдээ дунджаар 5.5-6.5 сая ам.долларын зайрмаг буюу 15-20 тэрбум төгрөгийн импортын зайрмаг авч хэрэглэдэг гэсэн судалгаанууд байгаа юм. Гэхдээ энэ мөнгийг дотооддоо үлдээх боломж байгаа гэдгийг салбар яамнаас хэлсэн байна. “Хүчин чадлын хувьд нэлээн дөхөж очих, дотоодын хэрэгцээг хангах, импортыг орлох хэмжээнд хүрсэн байгаа. Гагцхүү хэрэглэгчдэд маань харилцан адилгүй бодол байна.

Иддэг зайрмагаа авч иднэ ч гэдэг юм уу хэрэглээний тал дээр бид нар дүйцэхүйц нэр төрлийг бид хэрэглэгчдэд хүргэх нь хамгийн гол зүйл нь гэж харж байгаа. Үүн дээр мэдээж маркетинг судалгааны ажлууд, нэр төрлийн хувьд импорттой дүйцэх хэмжээний эсвэл давах хэмжээний байх ёстой” гэв.

Дотоодын үйлдвэрлэгчдийн 72 хувийг Icemark үйлдвэр гаргадаг гэнэ. Хоногт 450,000-600,000 ширхэг зайрмаг үйлдвэрлэх хүчин чадалтай үйлдвэр. Нийтдээ 60 гаруй төрлийн зайрмаг нийлүүлдэг бөгөөд үүнээсээ 24 төрлийг нь экспортод гаргахаар төлөвлөж ажиллаж байгаа гэв. Монгол зайрмагны дундаж үнэ 500 төгрөг байгаа юм. Тус компаний үйлдвэрийн албаны дарга “Монгол улсын хөрсөнд ургасан цэвэр байгалийн жимстэй бүтээгдэхүүн болох нэрс, аньс, чацаргана, мөн аарцтай бүтээгдэхүүнээр голчлон явуулж байна” гэсэн юм.

Дотоодын үйлдвэрүүд бүрэн хүчин чадлаараа ажиллаж чадах юм бол жилдээ 15-20 тэрбум төгрөг Монголдоо үлдэх нөхцөл боломж байгаа юм. Цаашид ч гэсэн үйлдвэр компаниуд өөрсдийн хөргүүртээ анхаарч, гарал үүсэлдээ баталгаа өгч чадах юм бол экспортонд ч гаргах боломж байгаа гэдгийг хэлье.

Эх сурвалж: NTV телевиз

Continue Reading

Дотоод мэдээ

Ойрын хавьталаас шинжилгээ авах гээд очиход энд явна, тэнд явна гэж талаар нэг тарсан байхын

Published

on

By

Ойрын хавьталаас шинжилгээ авах гээд очиход энд явна, тэнд явна гэж талаар нэг тарсан байхын. арай ч дээ та нарыг тэг гэсэн юмуу. Тэгчээд биднээс хариуцлага нэхэхдээ сайн юм. яая дээ болдог бол хүлээд гэрт нь байлгахсан. Эмнэлгийн ажилтан л биш бол ажлаа тараад гэр гэртээ байгаач дээ. 20. 21. 22 цаг харьхад л түгжирсэн байхын. ийм байхад өвчлөл буурахгүй. Тэнэлтээ багасгаад гэртээ л байж үзээч дээ.

Бүгдийг улс орондоо, эмнэлгийн ажилчиддаа даалгаж хүн загисан том том толгойтой хүмүүс л их байна. Тэрэнтэй ингэж яваад… тэднийд очсон чинь.. тэрэнтэй хоол идээд… уулзаад… салхилаад… хамт хоноод… ингээд… тэгээд… л гээд байхын.

Тахал болоод, сүйрэл болоод байхад амь амиа бодоод гэртээ байгаад өгөөчдээ. Цэвэр өөрсдөөс шалтгаалах юман дээрээ арчаатай байчаад хүнрүү элдвээр хэлдэг ч болоосой. Залуусын холхилт ихээс болж хүүхдүүддээ, гэртээ байгаа настай аав ээждээ халдвар тарааж, тэд хүндэрч байна.

НИЙСЛЭЛИЙН ХЭМЖЭЭНД ХЭВТЭХ ОРНЫ НӨӨЦГҮЙ БОЛЖ, ХҮНДРЭЛ НАС БАРАЛТ ИХ БАЙНА. Ойлгоод ухаараад арчаатай байгаад өгөөч. Тэр ирээд байгаа эмийн багц хаана ч хүрэлцэхгүй амсах төдий юм өгчөөд ихийг өгсөн мэт зурагтаар ярьхаа болиочээ.

Эмч сувилагчаа аваад ажиллуулаач гэхийн тэр чинь дэлгүүрт бэлэн байдаг эд биш ш дээ.Зүгээр л арчаатайхан байгаад өгчих гуйж байна.

Continue Reading

Дотоод мэдээ

Энэ байшинг бариулсан Буриад худалдаачны сонирхолтой түүх

Published

on

By

Нийслэлийн Баянзүрх дүүрэгт нэгэн түүх өгүүлсэн хуучны байшин бий. XX зууны эхэн үед баригдсан гэх энэ байшингийн түүхийг сөхөж үзэхэд ихийг өгүүлэх аж. Тэртээх 1910-аад оны дунд үед баригдсан энэ байшин тухайн үедээ Нийслэл хүрээний Консулын дэнжийг чимж байсан бол одоо Улаанбаатарын түүхийн музей байрлаж буй. Энэ байшинг анх буриад Цогт Гармаевич Бадамжав гэх худалдаачин бариулж гэр бүлээрээ амьдарч байсан байсан билээ.

Өнөөдөр тус байшингийн эзэн гэж хэлж болох түүний хоёр охин Дээвий, Осоржамаа, хоёр Сүхбаатар дүүргийн III хороонд аж төрж сууна. Дээвий нь тухайн үеийн Намын төв хорооны нарийн бичгийн даргаар ажиллаж байсан Д.Гомбожавын эхнэр юм билээ. Бадамжав байшингаа бариулахдаа орой дээр нь дөрвөн хөлийг нь дээш нь харуулсан ширээ байрлуулсан нь тухайн нийгмийнхээ үзэл бодлыг шүүмжилж илэрхийлсний илэрхийлэл гэдэг. Тэдний амьдралын зам мөрийг цухасхан сонирхож үзлээ.

Буриад Бадамжав нь 1912 онд эхнэр Гармаевич Ида Павловна, дөрвөн охины хамт Нийслэл хүрээнд ирж суурьшжээ. Цогт Гармаевич Бадамжав 1878 онд Улаан-Үд хотод, эхнэр Гармаевич Ида Павловна нь 1888 онд Оросын Новгород хотод төржээ. Бадамжав дөрвөн дагавар охинтой Павловнатай ханилсан аж. Тэднийх Монголд ирж амьдарсан даруйдаа Гаваа, Дээвий, Осоржамаа гэдэг гурван охин төрүүлжээ.

Ийнхүү Бадамжавынх долоон охинтой өнөр өтгөн айл байж. Түүхч О.Пүрэв “Монгол төрийн голомт “ номондоо “Бадавжавын эхнэр Павловна олон тэрсхэн охиноо дагуулан явж байгааг хүрээнийхэн их л сонирхон хардаг байсан тухай дурдсан нь бий. Эрдэмтэн О.Намнансүрэн “Шинэ цагийн Улаанбаатар”өгүүлэлдээ “Бадамжавын эрээн паладтай олон охид хашаандаа тоглож байгаа нь эгдүүтэй хөөрхөн харагддаг байсан” гэж бичжээ. Өнөөдөр тэдний охидоос гурав нь энх тунх аж төрж сууна.

Тэд тухайн нийгмийнхээ ээдрээтэй цаг үеийг туулж ирсэн удаатай. Ц.Г.Бадамжав нь чинээлэг худалдаачин байсан бөгөөд Улаан-Үд, Хиагтаас бараа оруулж ирж Хятадад гаргах, мөн Хятадаас Оросруу бараа гаргадаг байж. Тэрбээр “Монголтранс” нийгэмлэгийн Оросын талын төлөөлөгчөөр ажиллаж байжээ. Цогт.Бадамжав өндөр боловсролтой хүн байсан бөгөөд Эндрюс, Козловын экспедицэд орчуулагчаар ажиллаж байжээ.

Бадамжавыг Козловын экспедицэд ажиллаж байхдаа гэрэл зураг авч Монголд орчин үеийн гэрэл зургийг хөгжүүлсэн гэж үздэг байна. Монголоор аялсан Эндрюсийн олон сонирхолтой зураг байдаг. Тэр зургуудыг Бадамжавыг авсан гэж түүхчид үздэг юм байна. Д.Сүхбаатар 1921 онд Нийслэл хүрээнд орж ирээд Бадамжавын хашаанд гэр, майхан барьж Түр засгийн газрын үйл ажиллагааг явуулж байсан түүхтэй. Бадамжавыг хилсээр баривчилсны дараа зургаан өрөө байр, Сүүж дэх зуслангийн байрыг нь хурааж авсан гэдэг.

Бадамжавын байранд анх Намын төв хороо байрлаж байгаад дараа нь орос мэргэжилтнүүд, Хэвлэлийн төв газар, Сүхбаатарын музей, Тувагийн элчин сайд байрласан. Шалны доор нь том зоорь байсан гэж яригддаг. Бадамжав түүнийгээ Барон Унгернээс хамгаалан хоргодох байр болгон ашиглахаар бэлдсэн гэж үздэг байна. Өнөөдөр их хотын сүрд дарагдан буриад Бадамжавын байшин гундуухан харагдахад эзэд нь өнгөрсөн түүхээ хуучлан сууна.

Ийнхүү Бадамжавын охин Дэээвий, Осоржамаа нартай ярилцаж, амьдралых нь тухай зарим зүйлийг тодрууллаа. Дээвий нь дүүгээсээ илүү яриа хөөрөөтөй сэргэлэн бололтой.

-Та Бадамжавын хэд дэх охин бэ?

-Би 1916 онд төрсөн зургаа дахь хүүхэд нь. Энэ Осоржамаа надаас хэд дүү.

-Танай эгч нараас байна уу. Хаана амьдарч байсан бэ?

-Цөөхөн үлдсэн дээ. Вера энд, Марина Эстонид, Ольга Симбирскт амьдарч байгаад өөд болсон. Одоо Валя Москвад байгаа. Би долоон хүүхэд төрүүлсэн. Нэг нь эндсэн юм. Одоо хүүхдүүдээс минь гурав нь гадаадад, бусад нь Монголдоо амьдарч байна. Манай том хүүхэд 66, бага нь 46 нас хүрч байна шүү дээ. Манай эгч нар 1934 онд Оросруу явсан даа. Бүгд харилцаатай байсан. Тэдний үр хүүхэд олон бий. Эгч нар маань тухайн үед ЗХУ-д төрөл бүрийн мэргэжлээр ажил хийж амьдарч байсан.

-Та ямар ажил хийж байв?

-Би Монголд орос сургууль төгссөн. Нэгдүгээр цахилгаан станцад насаараа ажиллаад чөлөөндөө гарсан. Энэ Осоржамаа нэгдсэн III эмнэлэгт лаборантаар 45 жил ажилласан.

-Та аав ээжийнхээ тухай ярьж өгөхгүй юу?

-Бидний аав Бадамжав худалдаачин байсан. Миний ээж герман цусны хүн. Ээж минь хөгжимчин байлаа. Нэг хэсэг төв театрт хөгжимчин байгаад дараа нь Монголын радиод хөгжимчнөөр ажилласан. Радиогоор явдаг өглөөний гимнастикийн хөгжмийг тоголдог байсан. Дараа нь Дотоод яамны харьяа Зүүнхараа дахь амралтын газар зохион байгуулагч хийж байсан. Ээж маань 1963 онд Казань хотод нас барсан даа. Аав маань 1931 онд гэнэт баривчлагдсан.

Би тэр үед 15 настай байсан. Манай хөрөнгийг хурааж, ээжийн хөгжим, бидний хувцасыг үлдээгээд байшингаас хөөсөн. Бид тэгээд орох оронгүй болсон. Ээж гадуур таньдаг хүмүүстэй уулзаж байж нэгдүгээр эмийн сангийн хажууханд нэг айлын байшин хөлсөлж суусан. Бидний ээж их ухаалаг хүн байсан. Хүүхдүүдээ өсгөх гэж их зүйл хийсэн дээ.

-Аавыгаа баригдсаны дараа уулзсан уу. Дараа нь юу болсон бэ?

-Аавыг бидэнтэй огт уулзуулаагүй. Захидлаар харилцахыг хүртэл хориглосон байсан. Нэг удаа сураг сонсогдох нь Улаан-Үдэд аваачсан байсан. 1931 оны долдугаар сарын 31-нд ааваас захидал ирсэн. Тэр нь ил захидал. Аав “Их ядарч байна. Бие их өвдсөн. Тусламж байхгүй их ядарлаа. Тусламж хэрэгтэй байна. Хамаатнуудтай холбоо барьж тусламж авах хэрэгтэй байна. Энэ хугацаанд нүдний хараа их муудлаа” гэсэн байсан.

Түүнээс хойш сураг тасарсан. Хожуу хойно дуулах нь Турукамск хотын шоронд таван жил хоригдож байгаад 1937 оны өвөл Новосибирскт хил с хэрэгт тулгагдан цаа заар авахуулсан юм билээ. Ээж минь аавын хэлсээр хөөцөлдөж байж 1960 онд цагаатгуулсан. Дотоод яаманд орчуулагчаар ажиллаж байсан. буриад хэлмэрч Дэнсмаа гэдэг хүн худлаа хэрэг зохиож аавын баривчлуулсан гэдэг юм.

-Та Гомбожав гуайтай танилцсан бэ?

-Бид хоёр залуу сайхан насандаа ханилан суусан юм. Тэр өндөр боловсролтой, ихээхэн ажил хэрэгч хүн байсан. Гомбожав тухайн үедээ улс орныхоо төлөө их зүйл хийсэн хүн дээ. Түүнийг мэдэхгүй хүн ховор байх аа. Энэ Осоржамаа гурван хүүхэд төрүүлсэн. Нөхөр нь Сэргэлэн гэж жолооч хүн байгаад нас барсан. Одоо том хүүхэд нь АНУ-д, дундах нь энд, бага нь Орост амьдарч байна.

-Таныг бага байхад танайхаар олон хүн орж ирдэг байв уу?

-Манай аав зөвхөн худалдаачин байгаад зогсоогүй олон төрлийн ажил гүйцэтгэдэг байсан юм билээ. Танил ихтэй байсан. Гадна дотны олон хүнд орчуулагчаар ажиллана. Манайхаар олон хүн ирнэ ээ. Би таваас зургаан настай байсан юм уу даа. Хичээнгүй сайд Б.Цэрэндорж хаяа ирж зочилдог байсан. Зохиолч Д.Нацагдорж, О.Намнансүрэн нар ирнэ. Энэ хүмүүсийг л мэдэж байна. Хүүхэд байж дээ.

-Тухайн үеийн Улаанбаатар ямар байв?

-Цөөн барилгатай, хүн ам ч цөөхөн байжээ. Бид гэрээсээ нэг их хол явахгүй. Зун нь зусланд гарна. Одоо хотын хаана нь юу байгааг мэдэх юм алга. Их том болжээ. Үерхэж тоглодог монгол найз нар байсан шүү.

-Өөрийнхөө амьдарч байсан байшингаараа очдог уу. Ямар сэтгэгдэл төрдөг вэ?

-Үгүй дээ. Манай байшин анх ийм байгаагүй юм. Бага зэрэг өөрчлөгдсөн байгаа.

-Та хоёр тэтгэврийн мөнгө өндөр авдаг уу. Одоо хэний асрамжинд байна вэ?

-Тэтгэврээ 84 мянган төгрөгөөр тогтоолгосон. Одоо нэмэгдээд болж байна аа. Биднийг миний охин Алимаа асарч байна. Тэр маань эдийн засагч мэргэжилтэй.

Н.Лхагва

Эх сурвалж: ӨДРИЙН ШУУДАН

Continue Reading

Trending